“JAK DZIECI TĘSKNIŁY ZA ŚNIEGIEM”

Kiedy dzieci dotarły na skraj lasu, zaczęły wołać: Pani Zimo proszę się nam pokazać! Potrzebujemy twojej pomocy!

Czego wam potrzeba dzieci? Dlaczego do mnie wołacie?- błysnęła jak błyskawica i pojawiła się przed nimi piękna biała dama!

Czy jesteś pani Zima -Jasiek zdobył się na odwagę, by zapytać.

Tak, jestem pani Zima- odpowiedziała dama spokojnym głosem.

Jaś ukłonił się z szacunkiem, odetchnął i powiedział.

-Bardzo dziękujemy, że nam się pokazałaś!

Jesteśmy dziećmi ze wsi bardzo byśmy chcieli śniegu. Proszę, pomóż nam!.

Pani Zima milczała przez chwilę. Myślała……… Dzieci z niecierpliwością czekały na odpowiedź.

Potem uśmiechnęła się i powiedziała:

Dobrze. Przywołam dla was dużo śniegu,

ale musicie mi coś obiecać, że we mnie uwierzycie i że przyjdziecie mnie przywitać ponownie w przyszłym roku

Wszystkie dzieci obiecały wszystko.

Po chwili padły na nich najpiękniejsze, lśniące płatki śniegu. Świeży śnieg pokrył wszystko!.

Pani Zima spełniła prośbę dzieci.

Dzieci radośnie bawiły się na wzgórzu!!!!

I nigdy nie zapomną obietnic złożonych pani Zimie